Ik heb mijn goede vriend Yupik uitgenodigd om langs te komen in Groningen. Ik vertel hem dat er nog nooit zoveel in verandering is geweest als nu en dat hij dit niet mag missen. Yupik is Eskimo en onze interesse voor volkshuisvesting en wijkvernieuwing is wat ons bindt. Ondanks het gebrek aan volkshuisvesting in het gebied waar hij vandaan komt, weet hij verassend veel van volkshuisvesting zoals we dat in West Europa bedrijven. Gek eigenlijk. Hij weet weinig over Nederland en Groningen, dus ik praat hem bij over onze situatie hier. Hij luistert aandachtig….

Ik vertel hem dat onze huurmarkt goede tijden kent. Eigenlijk nog nooit zo goed geweest. De vraag naar huurwoningen is groot. Veel groter dan het aanbod en dat eigenlijk al jaren lang. Dit geldt zowel voor sociale als particuliere huur. Daarnaast vertel ik hem dat onze huidige overheid het mogelijk maakt steeds meer een marktconforme huur te vragen zodat ook bestaande huurwoningen steeds meer rendement gaan opleveren.

Geld is gratis of in ieder geval heel goedkoop. Onze overheid kan bijna gratis geld lenen, ik als particulier kan soms al voor 2,8 % lenen en daar zullen alle partijen met wat meer body, zoals woningcorporaties en andere investeerders tussenin zitten. Veel kansen dus om rendement te behalen op geld. Zelfs bij minder hoge rendementen, zoals in de sociale huursector.

We maken enorme sprongen voorwaarts als het gaat om de ontwikkeling op het gebied van verduurzaming. Nieuwe technieken maken het mogelijk om voor een investering gelijk aan je energierekening je woning zo goed als energieneutraal te maken. Nooit meer een energierekening door nu te investeren. Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn!

Het lukt ons om nieuwe, energieneutrale woningen te bouwen voor rond de € 120.000,- , alles inclusief. Dit betekent voor verhuurders en corporaties dat verhuren onder de voor ons bekende huurtoeslaggrens van € 680,- euro voor een goed rendement mogelijk is. Een huur van € 500,- levert dan ook nog een bescheiden rendement dat in ieder geval opweegt tegen wat geld momenteel kost om aan te trekken. Een soort walhalla voor de volkshuisvesting en wijkvernieuwing zou je kunnen zeggen.

En alsof dat nog niet genoeg is, zijn er nog nooit zoveel initiatieven van bewoners zelf geweest om aan de slag te gaan met hun eigen wijk en buurt en bijvoorbeeld woongroepen te ontwikkelen, zelfbeheer over te nemen van gemeenten, woningcorporaties en zorginstellingen. Hierdoor wordt  de binding van bewoners met hun omgeving en buren sterk verbeterd, neemt de leefbaarheid in de buurt toe en kunnen de exploitatiekosten dalen.

Maar dat is nog niet alles. Er zijn nog nooit zoveel commerciële ondernemers geweest die zich bekommeren om de sociale problematiek en ongelijkheid en hierin willen helpen en in de vorm van social return flinke inzet plegen in wijken en buurten. Samen met sociale wijkteams die steeds meer maatwerk leveren.

Yupik zijn ogen worden steeds groter! ‘Het is hier één groot volkshuisvestingswalhalla’, brengt hij stamelend uit. ‘Ongelofelijk. Wat een prachtige tijd moet dat zijn om hier werkzaam te zijn. Jullie zullen wel flinke tekorten aan werknemers in de bouw hebben. En grote aantallen huurders zullen veel meer te besteden hebben, doordat de energierekening is verdwenen en woningcorporaties zullen van gekkigheid waarschijnlijk niet weten waar te beginnen en hoe al deze kansen om te zetten in projecten. Architecten? Niet aan te slepen waarschijnlijk. Tjemig.’

Ik vertel hem dat er helemaal niks gebeurt. Of in ieder geval heel weinig. Ja, er wordt veel gepraat en nagedacht en gepraat. Bewoners krijgen hier en daar gelukkig van alles voor elkaar, maar de echte wijkvernieuwing waar ook de fysieke vernieuwing onderdeel van is, is compleet stilgevallen. Yupik kijkt me ongelovig aan. ‘Hoe is dat mogelijk?’ vraagt hij. ‘Ja iets met een verhuurdersheffing en de drie decentralisaties waar iedereen heel druk mee is’, vertel ik hem, maar dat is een lang verhaal. ‘Het kan toch niet anders dat er dan andere, nieuwe partijen opstaan die de wijkvernieuwing op een vernieuwende manier op gaan pakken?’ zegt Yupik. ‘Dit kunnen jullie als Nederland en Groningen toch niet laten liggen! De omstandigheden zijn perfect en de kansen voor de volkshuisvesting enorm. Jullie moeten deze kans pakken!’

Ik ben het helemaal met hem eens en nodig hem uit om naar de kRoeg & Roem ‘Waarheen waarvoor met de wijkvernieuwing’ van 27 november te komen om niet langer te praten, maar vooral aan de slag te gaan!

Adviseur stads- en dorpsvernieuwing bij KAW. Ik hou niet van rapporten die onder in de la verdwijnen of oeverloze discussies. Mijn passie is om in dorpen, wijken en buurten werken aan echte verbetering en verandering door ook echt te DOEN.

Bekijk al onze bloggers