Nieuwe ontwikkelingen vindt Nynke van der Hoek interessant. Vooral omdat ze vaak een antwoord zijn op een situatie of manier van werken die niet meer goed past. Het kan een opluchting zijn dat het ook nog anders kan. Met de groei van het aantal mensen dat zelf het roer in handen neemt om hun eigen omgeving of de samenleving mooier te maken, is er de laatste jaren toenemende aandacht voor de manier waarop binnen een initiatiefgroep met elkaar wordt gepraat en hoe besluiten worden genomen. Vanuit haar bureau werkt Nynke met groepen waar dit soort ontwikkelingen spelen. Als supporter van Roeg & Roem vertelt ze hier meer over in onderstaand artikel.

Allemaal gelijk

Veel initiatieven hebben gelijkwaardigheid in samenwerking en het waarderen van verschillen hoog in het vaandel. Deze methoden geven alle groepsleden de ruimte om zich uit te spreken zonder dat er meteen iemand ‘overheen valt’ met een andere mening of een eigen verhaal. Denk bijvoorbeeld aan de organisatiemethode sociocratie of talking stick-rondes waarbij degene met de talking stick vrijuit praten terwijl anderen stil blijven. De eerste ervaring met zo’n methode is meestal heel fijn. Het gevoel ontstaat dat je ‘het hebt’ als groep: die geweldige manier van vergaderen waardoor iedereen helemaal aan bod komt of dat schema om projecten mee te organiseren zodat de uitvoering strak loopt. En dan valt het toch tegen.

Niet van een leien dakje

Na de eerste “verliefdheid” op de methode lijkt de werkvorm bij nader inzien minder ideaal. Zelf heb ik meestal meer behoefte aan een creatief denkproces dan aan strikte regels van een methode. Wat vaak gebeurt, is dat ondanks de ruimte voor ieders inbreng sommigen toch moeite hebben om hun standpunt naar voren te brengen. Deelnemers voelen zich niet gehoord of het lukt niet als groep om tegemoet te komen aan de gemaakte bezwaren. Maar ‘we moeten wel verder’ en dus ontstaan er spanningen. Soms ontstaat de gedachte om de methode maar weer helemaal los te laten, want “het werkt toch niet”.

Vergeet jezelf niet

In de praktijk merk ik , dat dit vooral gebeurt wanneer een groep sterk leunt op de methode en minder op zichzelf. De stappen van een techniek volgen is niet genoeg. Het gaat vooral om de manier waarop je dat doet. De aandacht die de groep heeft voor het verhaal van een ander, de mate waarin deelnemers vanuit zichzelf kunnen praten en met een frisse houding naar een onderwerp kunnen kijken bepalen voor een groot deel de kwaliteit van het gesprek.

Roeg & Roem, een netwerk op inhoud

Ik verbind me graag als supporter aan Roeg en Roem omdat ik me daar gestimuleerd voel om op zo’n frisse manier met mensen in gesprek te gaan. Netwerken op de inhoud, met elkaar meedenken over maatschappelijke thema’s en zo met zijn allen een stap verder komen past daar goed bij. De WIJKateliers, de leergang over de theorie U gaf mij bijvoorbeeld een ingang om fris luisteren, creativiteit en nieuwe oplossingen te bedenken te integreren. Tot ook dat zich verder ontwikkelt…

Wie is Nynke?

Dat mensen en organisaties steeds meer vanuit betrokkenheid aan maatschappelijke verandering werken geeft mij energie. Als andragoog, organisator en trainer werk ik met inspirerende veranderaars. Vanuit mijn bureau ben ik onder andere betrokken bij een aantal (wijkgerichte) projecten zoals een ondernemerscoöperatie, projecten waarbij deelnemers zelf een sterke inbreng hebben in de ontwikkeling van het initiatief. Voor dit soort projecten creëer ik leeromgevingen, organiseer projecten en geef projectondersteuning waardoor mensen al doende leren hoe ze hun project het beste vorm kunnen geven. Hoe werk je bijvoorbeeld samen met een zeer diverse groep vrijwilligers?

Volgens Dien maak je plannen niet achter je bureau. Daarom gaat ze graag op pad om te horen en zien wat er speelt in de noordelijke roemte. Ze heeft haar eigen studio voor sociaal ruimtelijke vraagstukken en werkt sinds 2015 als projectleider bij Roeg & Roem. Dien verbindt en prikkelt en denkt graag buiten gebaande paden.

Bekijk al onze bloggers