Geschreven door: Eva Bennen

Op de fiets richting Kostverloren bedenk ik wat een buurt voor mij leefbaar maakt. Een leefbare buurt omvat veel. Ik denk aan een mengeling van jong & oud, bloeiende bomen, mensen op straat, veilige straten, verschillende culturen, comfortabele woningen, een bakker op de hoek en ontmoetingsplekken zoals een grasveld of een buurthuis.

Hoe werken we aan leefbaarheid?

Voor de afsluitende sessie van de huisvestingstriologie zijn we namelijk op 24 november te gast in de buurt Kostverloren. Wie zijn in dit geval we? Gezamenlijk met o.a. corporaties, gemeenten, bewoners uit Kostverloren en huurdersorganisaties zijn we in gesprek gegaan over leefbaarheid anno nu.

Bij aankomst staan er twee lege bewegwijzeringspalen klaar. Tijd om deze in te vullen: hoe werken we vandaag de dag aan leefbaarheid? Welke richtingen en sporen kun je op? Maar allereerst wordt vanuit drie kanten het thema leefbaarheid belicht.

Samen met de bewoner

Woningcorporatie Nijestee vertelt hoe zij samen met een gevarieerde groep huurders een paar keer per jaar middels de BAG (bewonersadviesgroep) werken aan verbetering. Ze vragen advies van de bewoners over bijvoorbeeld: wat is een goede woning? Maar ook om input over de begroting te krijgen. Met wijkwethouders, WIJ-teams en gebiedsteams is ook de gemeente Groningen op weg gezamenlijk te werken aan leefbare straten, buurten en wijken. Hierbij is het belangrijk om aan te sluiten bij wat buurten kunnen en willen en oog te hebben voor de verschillen hierin.

De wijk in

Daarna is het tijd om naar buiten te gaan en leefbaarheid een stukje concreter te maken. Een actieve, enthousiaste bewoonster leidt ons rond langs het park dat ze mede heeft ontworpen, haar woning die ze heeft verlaten om er een mengeling van koop- en huurwoningen van te maken en de voorkant van een balkon dat in de buurt staat als aandenken van appartementen die gesloopt zijn.

Tot de volgende keer!

Terug in het buurtcentrum is de bewegwijzering nog leeg, maar onze hoofden niet. Tijd om de borden in te vullen. Op de fiets naar huis denk ik na over welke kreten er bij mij zijn blijven hangen. Ik denk aan hou het klein en geef ruimte. Ga naar bewoners toe met een open vraag in plaats van het brengen van een boodschap. Daarnaast schiet ook verwachtingsmanagement door mijn hoofd. Geef ook duidelijk de kaders van de vraag aan: waar kan wel of niet over besloten worden. Waarbij over het algemeen geldt: zoek elkaar op! De huisvestingstriologie is hier een treffend voorbeeld van: uit je vaste (werk)omgeving, van elkaar leren en inspireren. Wat mij betreft tot de volgende keer!

Merel is altijd op zoek naar manieren om het beste in elkaar naar boven te halen. Want het is daar waar mensen elkaar ontmoeten dat er iets bijzonders kan ontstaan. Het zijn dan ook niet haar studies filosofie en journalistiek waar ze het meest van leert maar de plekken waar ze komt en de bijzondere mensen die ze daar spreekt. Met veel plezier is ze sinds 2016 projectleider bij Roeg & Roem

Bekijk al onze bloggers