In de corporatie sector wordt veel gepraat maar weinig gezegd – althans weinig echt duidelijk. We zijn goed in wollig taalgebruik en vaktermen. Open zijn en toch veel verhullen met als gevolg een slecht imago. Een serie over en voor duidelijkheid.

Corporaties zijn er voor mensen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken bij het vinden van een passend en vooral betaalbaar dak boven het hoofd. Dit klinkt door in onze missie: een veilige plek om te wonen is de basis om mee te doen in de samenleving via werk, hobby’s, studie of opvoeding van kinderen. We moeten dus zorgen voor voldoende en geschikte woningen voor onze doelgroep. Dat is onze meerwaarde in de maatschappij, onze reden van bestaan.

In het gros van onze huizen wonen mensen zoals jij en ik, jong of oud, alleenstaand of samenwonend met of zonder kinderen. In een huis dat je kunt betalen met je huidige inkomen en waarvoor je genoeg punten had om in aanmerking te komen. Niets aan de hand, daar heb je recht op.

Maar niet iedereen kan, of wil, op die manier wonen. Omdat je een andere kijk hebt op samenwonen, omdat je vanuit een bepaalde overtuiging wilt leven, zorg nodig hebt of problemen hebt. Ook dan helpen we graag als het kan, daar heb je recht op. Dit hebben we al vele malen kunnen doen. Daar zijn we trots op.

Toch levert de komst van zo’n bijzondere woonvorm in de buurt regelmatig spanningen op. Vooral bij omwonenden. Een verandering zorgt namelijk altijd voor onrust of angst. Ook al zijn in eerste instantie de intenties goed; onbekend maakt onbemind.

Methadon

Zo kwam er in mijn woonwijk een (mobiele) methadonpost. De angst sloeg onmiddellijk toe na het eerste gerucht: de wijk zou overspoeld worden door drugsverslaafden, de bosjes vergeven van de lege spuiten en het aantal inbraken spectaculair stijgen. Door de overlast werden de woningen minder waard en de wijk gevaarlijk voor kinderen. De voorziening op zich was natuurlijk wel goed en ook hard nodig, maar niet in onze achtertuin. Die reactie lijkt overal hetzelfde, van Groningen tot Tilburg.

Ondanks alle acties kwam de post er toch en de angst bleek ongegrond. De methadonpost zorgt helemaal niet voor extra overlast en is er tot volle tevredenheid van gebruikers en buurt. Niet alleen weten de buurtbewoners nu veel beter wie de gebruikers zijn, maar ook wat methadon kan doen om mensen weer te laten functioneren. De post is nu het voorbeeld van het sociale gezicht van de buurt die vindt dat verslaafden recht hebben op professionele hulp.

Goed en (te) zorgvuldig

Het voorbeeld leert wel dat alles valt of staat met goede en eerlijke communicatie op het juiste moment. En dat is lastig, want ook in dat traject kan angst regeren zo merkten we bijvoorbeeld bij de ontwikkeling van een gezinskliniek voor VNN in de prestigieuze woonwijk Ter Borch. We willen het dan zo goed en zo zorgvuldig doen dat de informatie (te) laat en (te) formeel bij de betrokkenen komt. Dat kan dan weer zorgen voor onnodige ruis of onrust. Jammer, want het bijzondere karakter van de woonvorm verdient juist respect en ondersteuning – ook van omwonenden.

Dus: als we het binnenkort met jou willen hebben over een bijzondere woonvorm in je ‘achtertuin’, ga dan niet direct in de verdediging, maar ga met ons in gesprek en vraag om een heldere en duidelijke uitleg. Je hebt er recht op.

Teamleider Communicatie bij Veiligheidsregio Groningen. Al meer dan 15 jaar werkzaam als communicatieadviseur en -manager. Mijn interesse gaat vooral uit naar de rol van nieuwe media in strategische communicatie van organisaties.

Bekijk al onze bloggers